# $ % ^ & { } \ _ ~
علایم ویژه در فارسی تک هستن و اگه اونا رو به همین صورت تایپ کنین تو خروجی نشون داده نمیشن. واسه نمایش این نویسه ها باید قبل هر کدوم کاراکتر "\" رو به کار ببرین. یه نکته ای که هست اینه که برای تایپ این نویسه ها باید به حالت انگلیسی برین(با فشردن ترکیب کلید Ctrl+E)
. مثلا واسه تایپ نویسه ی $ اول به حالت انگلیسی می رین، بعد تایپ می کنین: $\ . اما واسه نویسه ی "\" این کار جواب نمی ده. اگه شما تایپ کنین \\ ، فارسی تک تو خروجی \ رو نشون نمی ده. تایپ کردن \\ واسه خودش یه معنی داره که بعداً بهش می پردازم.
ورودی:

خروجی:

نکته) واسه تایپ نویسه ی @ باید به حالت انگلیسی برین. تو حالت فارسی نمی تونین تایپش کنین.
نکاتی درباره ی دستورات فارسی تک![]()
۱) دستورات فارسی تک اغلب با نویسه ی \ شروع میشن.
۲) فارسی تک فضای خالی بعد از دستورات را نادیده می گیرد. مثلا دستور \FarsiTeX که نماد یا لوگوی فارسی تک را تولید می کند رو در نظر بگیرین و به شکل زیر توجه کنین:
ورودی:

خروجی:

اگه می خواین فاصله ایجاد بشه باید بعد از \FarsiTeX تو ورودی کاراکتر \ رو تایپ کنین.
دستورات تولید متن![]()
در فارسی تک بعضی دستورها وجود دارن که با تایپ کردن اونها تو ورودی تو خروجی یه عبارت به وجود می یاد. مثل دستورهای زیر:
دستور TeX\
این دستور نماد تِک رو تولید می کنه. (باید به حالت انگلیسی برین بعد دستور TeX\ رو تایپ کنین.)
ورودی:

خروجی:

دستور \FarsiTeX
این دستور نماد فارسی تک رو تولید می کنه.
ورودی:

خروجی:

دستور\today
این دستور تاریخ امروز رو تولید می کنه.
ورودی:

خروجی:

دستور LaTeX\
این دستور نماد لتِک رو تولید می کنه. (باید به حالت انگلیسی برین بعد دستور LaTeX\ رو تایپ کنین.)
ورودی:

خروجی:

دستور \ldots
این دستور سه نقطه (...) رو تولید می کنه. توصیه می کنم که خودتون تو ورودی سه نقطه تایپ نکنین و از دستور بالا کمک بگیرین.
ورودی:

خروجی:

خوب. فعلا بسه. بای...![]()
تا حالا دستورایی که گفتم مربوط به بخش دیباچه بود. حالا می خوام متن رو شروع کنم.
هر متن با دستور
شروع میشه و با دستور
تموم میشه. فارسی تک هرچی که بعد از دستور
تو ورودی تایپ بشه رو نادیده می گیره. اکثر دستورهای فارسی تک بین این دو دستور عمل می کنن و شما باید با استفاده از دستورهای محیط فارسی تک خروجی خودتون رو بسازین.
فاصله گذاری در فارسی تک
تو فارسی تک اگه بین کلمات فاصله اضافی بذارین، مثلاً ۳ تا فاصله بذارین، تو خروجی ۳ تا فاصله تولید نمیشه. بلکه یه فاصله تولید میشه. دلیلش اینه که خود فارسی تک استاندارد فاصله بین کلمات رو حفظ می کنه. شکل زیر بهتر کلمات بالا رو نشون می ده:
ورودی:

خروجی:

علایم مخصوص فارسی تک
این علایم در فارسی تک معنای ویژه دارند و نباید همین طور آنها را بکار برد. اگر آنها را به طور عادی بکار ببرید در خروجی چاپ نمی شوند:
# $ ^ & % _ } { \ ~
خوب به علت یک سری عوامل نامساعد مانند دنبال کردن من توسط مادرم با جارو!!
ادامه ی درس باشه واسه بعد...
بای![]()
بای...
بای![]()
این دستورها عبارتند از دستور \title ، دستور \author و دستور \date .
نکته) دقت کنین که کوچکی و بزرگی حروف تو فارسی تک تاثیر داره پس مثلاً کاربرد \Author به
جای \author اشتباهه و پیغام خطا تولید می کنه.
دستور \title : دستوریه که عنوان پرونده رو تولید می کنه. شکل اجراییش:
\title{عنوان پرونده}
دستور \author : دستوریه که نام مولف رو تولید می کنه. شکل اجراییش:
\author{نام مولف}
دستور \date : دستوریه که تاریخ رو تولید می کنه. شکل اجراییش:
\date{تاریخ}
نکته) اگه دستور \date رو به کار نبرین فارسی تک خود به خود دستور امروز رو تولید می کنه.
این دستورها قبل از شروع متن اصلی(بین دستور تعریف سبک متن و دستور شروع متن اصلی) به کار میرن و به اونا می گن دیباچه.
برای تولید صفحه عنوان باید بعد از دستور شروع متن(بلافاصله بعد از اون) دستور \maketitile رو تایپ کنین. درباره دستور شروع متن بعداً توضیح میدم.
بای![]()
